Gölgeni Yedek Bırak Ardında..

Aşk tesadüfleri sever
Kader ayrılıkları
Yıllar geçmeyi sever
İnsan aramayı

İntikam

Aaron Hacker’in emlak bürosunun önünde New York plakalı kırmızı, spor bir araba durdu. Arabadan inen şişman adam, büroya doğru yürüdü. Sıcaktan ter, ince elbisesinin üstüne kadar çıkmıştı. 50 yaşında görünüyordu. Yüzü heyecandan kızarmış, fakat kısık gözlerindeki kararlı, donuk bakış değişmemişti. İçeriye girince başıyla Aaron’a selam verdi.

- ”Bay Hacker?” Aaron gülümseyerek,
- ”evet benim, sizin için ne yapabilirim. Bay..?”

Yeni yiliniz kutlu olsun

Yeni yiliniz kutlu olsun

Yazan ne güzel yazmış..

Dün “Canım” olan, yarın düşmanım olmaz benim..
Yaşananların hatırı hep saklı kalır,
Hatırları sorulur, selamları hep alınır…
Sildiklerim vardır bir de,
Onlar yanlışlarım ve pişmanlıklarımdır..

Korkarak yaşıyorsan..

Öyle bir hayat yaşıyorum ki,
Cenneti de gördüm, cehennemi de.
Öyle bir aşk yaşadım ki,
Tutkuyu da gördüm, pes etmeyi de.

İzmir Sevdası

Bu şehirde insanlar bekler. Emekliliği, askerliğinin bitmesini, rüşvetin gelmesini, gönderdiğiniz evrakın cevaplanmasını, suskun devletin konuşmasını beklerler.
Taşı çatlatacak bir sabırla bir şeyleri beklerler, kim bilir bekledikleri hayattır. Belki denizi görselerdi beklemezlerdi. Denizi su sanırlar. Suyu görmek için göllerin kıyısına gidersiniz ama su ufka uzanmaz.

Öğretmen

Devamlı değişen müfredat ile,
Kafası karışan bir bedenim ben.
Çırpınıp bir şeyler vereyim diye,
Eriyen, tükenen ve bitenim ben.

BAĞLANMAYACAKSIN

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
“O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.

Atatürk’ten Az Bilinen Bir Anı

Bir gün Atatürk’le beraber Abidinpaşa’dan gelip Samanpazarı yoluyla Ulus’a geçiyorduk.

O zamanlar Samanpazarı’nda bulunan üç beş dükkandan birisi Ali Efendi isimli kitapçıya aitti. Kitapçı dükkanının kepenklerinde, nefis bir halı asılmış duruyordu. Harp yıllarının sonu olduğundan hiçbir yerde, hele Ankarada böyle güzel bir şey görmek pek şaşırtıcı olduğu için bu halı Atatürk’ün de dikkatini çekti. Hemen arabayı durdurup indik.

Arada bir, çok bunaldığınızda

Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı…

Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod vardı içinde… Deniyordu ki;

“arada bir, çok bunaldığınızda, hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün”…

Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım…

Yaşayınca Anladım

Yaşayınca Anladım

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..

Ya PKK ‘yapmadım’ deseydi?

Ya PKK ‘yapmadım’ deseydi?

Habur…

(İnfazsız yargı.)

*

- Niye geldiniz?

- Sayın Öcalan emretti.

- Kendi isteğinizle geldiniz yani…

- Hayır, liderimiz istedi.

- Demek örgütten ayrıldınız…

- Ayrılmadık, PKK’lıyız.

- Pişmansınız o halde…

- Yo-oo, değiliz.

- Yaz kızım, örgüt üyesi olmadıklarına, etkin pişman olduklarına, beraatlerine…

Sayilar

Beni güzel hatırla

Beni güzel hatırla bunlar son satırlar….

Farz et ki bir rüzgardım esip geçtim hayatından

Ya da bir yağmur sel oldum sokağında

Sonra toprak çekti suyu…

Kaybolup gittim belki de bir rüya idim senin için..

Uyandın ve ben bittim….

            

Beni güzel hatırla

çünkü sevdim seni ben her şeyini….

Sana sırdaş oldum dost oldum koynumda ağladın ..

Yüzüne vurmadım hiçbir eksikliğini beni üzdün kınamadım

Alışıktım vefasızlığa el oldun aldırmadım…

            

Beni güzel hatırla

Sayfalarca mektup bıraktım sana…

şiirler yazdım her gece çoğunu okutmadım..

Sakladım günahını sevabını içimde

Sessizce gittim…

Senden öncekiler gibi sen de anlamadın…..

 

Beni güzel hatırla

Sana unutulmaz geceler bıraktım

Sana en yorgun sabahlar…

Gülüşümü, gözlerimi sonra sesimi bıraktım

En güzel şiirleri okudum gözlerine baka baka….

Söylenmemiş merhaba’lar sakladım her köşeye

Vedalar bıraktım duraklarda…

Ne ararsan bir sevdanın içinde

fazlasıyla bıraktım ardımda….

 

Beni güzel hatırla

Dizlerimde uyuduğunu düşün

Saçını okşadığımı üşüyen ellerini ısıttığımı

Mutlu olduğun anları getir gözünün önüne

alnından öptüğüm dakikaları……

Birazdan kapını çalan kişi olabileceğimi düşün

Şaşırtmayı severim biliyorsun?

Bu da sana son sürprizim olsun

Şimdi seninle yaşanan günleri ateşe veriyorum

Beni güzel hatırla

GİDİYORUM….

 

Yazarı : Bilinmiyor

Terör ve Açılım

Terörü ve terörü destekleyenleri kınıyorum. Türkiyeyi neredeyse bir iç savaşa sürükleyen bu insanlardan en kısa zamanda kurtuluruz inşallah.

Türkü Kürde, Kürdü Türke düşman ediyorlar. Bu akılsız hükümet açılım diye yaptıkları sadece insanları birbirlerine düşürmeye yaradı, Şehitlerimiz ve bu devlet için çalışanlara ne kadar vefasız bir devlet oldugumuzu gösterdi.

Sokaklarda polislere taş atan çocuklara büyünce ne olmak istediklerini sorsanız çoğunun cevabının polis oldugunu duyarsınız, bu nasıl bir çelişkidir. Sokakta o taş atanların aileleleri neden bu kadar duyarsız o çocuklardan birine bir şey olsa kıyamet kopar ama otobüste yoluna giden bir vatandaşa molotof altıp ölümüne sebep olanlara nedense hesap sorulmaz oldu, artık bir şeylere göz yummak politika haline geldi. Herkes en kısa zamanda gelecegimiz için güzel bir şeyler yapmaya başlarlar inşallah.

Yılmaz Özdil’in bugünkü yazısını paylaşmak istiyorum :